Het was ergens in '97 dat Frank vanuit zijn werkplaats bij de baas in Duitsland steeds maar weer die oude bouwkeet zag staan.
Toen de winter inviel en het blad van de bomen viel zag hij over de zaagmachine en vandiktebank heen tot zijn grote verbazing dat er een hele grote neus aan de bouwkeet zat.
Dat moest eens van dichtbij bekeken worden.....
Dat was dus het begin van een avontuur waar we nu, twee jaar later, aan gaan beginnen.
Het bleek namelijk een echte, grote, oude, zware, witte, militaire vrachtwagen te zijn, en Frank was direkt verliefd.....
Frank heeft zo van die dingen,en dit werd dus de volgende.
Het leuke was ook nog dat bleek dat de truck uit '59 was, net als Frank en net als Frank's Messerschmidt,huisnummer,fiets en zo nog een paar zaken.
FRANK WAS VERKOCHT, en even later de truck ook.
De wagen was van het Duitse leger naar deze eigenaar gegaan en een aantal jaren in Sirie gebruikt om personeel naar de boortorens te brengen in de woestijn.Na zijn dienst dus achter de schuur gedumpt en nu door Frank gekocht,de trotse nieuwe eigenaar,van een MAN 630 L2a.
Het was nu dus zaak om snel een plek te vinden waar je hem neer kunt zetten en er aan kunt werken. Frank zou Frank niet zijn als dat niet even snel geregeld zou worden,en even later stond er een grote vrachtwagen klaar om de truck af te slepen naar een boerderij van een vriend in Vasse.
Hij moest gesleept worden omdat er geen kenteken en papieren bij waren,niet omdat hij niet liep!
Nu kon het werk beginnen;schuren en schuren,plamuren en schuren.Tijdens het werk ontstond ook langzaam maar zeker het idee een grote reis te gaan maken,en omdat Frank al vaker op reis was geweest naar o.a.Amerika,Australie,Nieuw Zeeland,Tasmanie
Zuid Amerika en Europese landen,ontstond nu het idee om eens een keer oostwaarts te gaan. Rusland China Mongolie waren de eerste namen die vielen.
Een aantal vrienden waren direkt enthousiast,en men begon aan de vrachtwagen te werken. Felix,Maggie,Jos,Andre en misschien nog wel een aantal.
Na een poosje werd de schuur waarin gewerkt werd verkocht,en moest er een andere plaats gevonden worden.Deze werd gevonden bij Scholtenlinde in Volthe,maar helaas kon er daar niet aan de wagen gewerkt worden.
De animo verging een beetje en de truck werd eventjes vergeten.
Een voor een begonnen ook de mede-reizigers een beetje af te vallen,want het idee is wel leuk,maar de uitvoering is nog een tweede.De een een goede baan de ander om welke reden dan ook en toen bleven er nog twee over;Frank en Andre. Twee doorgewinterde reizigers die al eerder samen op pad waren geweest en er alletwee wel weer zin in hadden.Intussen kreeg ook ik steeds meer zin om mee te doen en omdat er nog maar twee over waren waar ik ook goed mee op kon schieten begon ook bij mij het idee te komen om mee te gaan.De jongens waren er enthousiast over,
en mijn vriendin had er gelukkig niet al te veel problemen mee.We hadden er zelf al vaker over gesproken om eens een lange reis te maken,maar zij wilde nooit zo lang van huis. Voor mij was het al lang geleden dat ik een jaar was weggeweest naar Turkije , Sirie Jordanie,Israel,Egypte en het was steeds een wens om dat nog eens te doen.
Wat is er dan nog mooier om op een dag in je stamkroeg te zitten met twee goede vrienden waar je veel mee hebt meegemaakt en die met een truck,met plaats voor drie, op pad willen en het wel zien zitten dat jij de derde plaats in neemt.
Na heel veel bieren hebben we de handen ineen geslagen,en de deal was gesloten.
WE GAAN NAAR MONGOLIE EN WE GAAN MET ZIJN DRIETJES.........
Binnen no time had Frank een nieuw adres om de vrachtwagen neer te zetten,en er kon weer gewerkt worden.
Al snel bleek deze plaats een schot in de roos.Ook al stonden we we buiten met de truck,we konden ons geen betere plaats wensen. Jan,bleek een schitterende gastheer te zijn.Op zijn tijd koffie of soep en soms een hapje maar vooral zijn 'werkplaats' was voor ons een openbaring. Nog nooit hadden we zo veel 'troep' in zo'n kleine ruimte bijeen gezien die ook echt als 'werkplaatst' dienst deed. Later kwamen we er achter hoe handig dit was,en dat er voor Jan toch op een of andere manier een systeem in zat dat voor niemand te begrijpen was.
Zocht je een slangetje, een koperen bochtje, een lampje of sleutel nr.34,;Jan kneep even zijn ogen dicht zocht even op zijn "harde schijf" en pakte het dan ergens achter,onder ,op of uit,MAAR HIJ VOND HET ALTIJD....
Alle gereedschap voor de traktor was aanwezig en alle machines die je maar kunt bedenken lagen ergens in deze schuur verborgen en klaar voor gebruik........Nogmaals bedankt Jan,zonder jouw hadden we er een jaar langer over gedaan.
Jan (63) dacht ook mee,technische adviezen,vooruit denken en vooral rekening houden met de voorraad die in zijn schuren lag.
Frank was als enige technisch aangelegd(meubelmaker,molenaar en automonteur)ik ben pedagogisch medewerker(jongerenwerk)en Andre bioloog en chauffeur.Daarbij woont Andre in Amsterdam en komt het werk voor een groot deel bij Frank met mijn assistentie terecht.Natuurlijk komen er we wel eens anderen helpen,maar we spreken nu toch al augustus,september'99 en het weer word snel minder en we staan buiten..
Frank had inmiddels het rijbewijs al gehaald en ik vond dat er toch minstens twee chauffeurs moesten zijn en begon op 31 aug. met m'n eerste rijles.Na zo'n 20 lessen de eerste keer geslaagd op 12 jan 2000!!!
Zo rond augustus was het meeste schuur,plamuur en schilderwerk gedaan en begon de echte technische beurt.
De dichtstbijzijnde sloperij bevind zich op zo'n 150km van ons vandaan in Nieuwendiep(Groningen) en daar is ook niet alles te koop.
In Duitsland(Cloppenburg)is ook nog een sloop waar we een aantal dingen weg kunnen halen.
De canvas kap is zo slecht dat we die wel moeten vervangen.Helaas kunnen we er geen orginele bij krijgen.maar die van Magirus komt er het dichtst bij in de buurt en die kunnen we nog uit de doos"nieuw" kopen. Na enige aanpassing gaat die er redelijk op(bedankt 'motorjos'voor het naaiwerk)
In September worden drukgroep koppelingsplaat en vliegwiel vervangen, in de schuur deze keer,want hij past er net in , en Jan heeft wel even een takel om de versnellingsbak van 350kilo er uit te takelen!
Een stuurbekrachtiging is ook echt geen luxe,en je vraagt je af hoe ze zo'n auto zonder stuurbekrachtiger hebben kunnen maken. We konden er een op de kop tikken van een nieuwer model en die werd ingebouwd.Het past natuurlijk allemaal niet zo maar en het blijkt een hele klus om hem goed op het chassis te bevestigen.
Ook het stuur en de stuurstang moesten vervangen worden en we moesten nieuwe gaten in de balken boren en de oude weer dichtlassen.De pomp konden we nog net kwijt onder de kap ,en werd eerst met een mooi zelf gebogen buisje aangesloten,maar later toch vervangen door een slang,omdat de pomp aan het blok was bevestigd en het stuurhuis aan het chassis moest er beweging mogelijk zijn.
Ik heb nog nooit een motorkap opengemaakt dus alles wat ik nu over auto's weet heb ik intussen van Frank geleerd. Er moest een bumper gemaakt worden want van de RDW mag de achterkant van de auto niet meer dan 70cm van de grond zijn. Daar konden dan ook meteen de achterlichten in.Jan had wel een lasapparaat en Frank kan alles dus er werd een bumper gemaakt van een stalen balk van wel 9mm dik en wel meer dan 100kilo. Alles is zwaar,zwaar en zwaar.(9ton) Jan had zelfs een zaagmachine waar je zulke balken mee kon zagen (bouwjaar 1800) en zo konden we de kanten zelfs nog met auto mee laten lopen.
Alle drukleidingen werden nagekeken de achterlichten er in electrisch nagekeken en lampen voor met veel moeite goed gekregen en op naar de eerste keuring bij de RDW in Almelo.
24Nov'99 N-38-90 het eerste kenteken (voor 1 dag) voor onze MAN 630 L2a. Helaas het zou ook te mooi zijn,maar er scheelde niet veel aan.
De rem werkte links iets beter dan rechts,de handjes van de drukleidingen achter moesten verwijderd worden,en er moest een volgspiegel en kantspiegel op. Kleine dingen na zoveel werk.
Het grootste probleem was echter dat we er geen papieren bij hadden.Er moest een nieuwe typekeuring voor een kenteken komen of een Duits kenteken.Daarvoor moesten we dan in Duitsland eerst door de tuv keuring.Veel geld en veel tijd bleek het geval na een dagje informeren in Nordhorn.
Toch maar weer eens bellen met de RDW in Zoetermeer,daar hadden we namelijk voor de aanschaf van de auto gehoord dat het geen probleem was dat er geen papieren bij waren.
Na veel gezoek en gepraat heeft ene meneer de Roon naar de RDW in Almelo gebeld met de mededeling dat wij ,bij een technisch goedgekeurde auto , een kenteken konden krijgen.
Dat scheelde even een slok op 'n borrel en zo konden we na een bezoekje aan de MAN garage om de remmen af te laten stellen op 7-12-99 met het dagkenteken P-30-88 weer naar de RDW in Almelo.
Yes joepie hoera we zijn geslaagd......

                                          BE-39-93
Wat een heerlijk nummer...,snel besteld in blauw met witte letters natuurlijk.
Bij de MAN garage kletste ik een beetje met een van de monteurs,en die meende zich te herrinneren al eens eerder zo'n auto gezien te hebben in Rheine(Duitsland) ergens achter op een militair terrein.Die wagen zou gebruikt worden voor oefeningen om voertuigen uit de sloot te lieren.
Adres genoteerd,en een paar dagen later ben ik met Benno eens op onderzoek uit gegaan.
Het bleek een depot te zijn waar je alleen op inschrijving hele voertuigen kunt kopen.Een soort duitse domeinen. Inschrijving kon alleen via de VEBEG en we kregen een lijstje mee met VEBEG telefoonnummers op VEBEG briefpapier. Op naar de volgende kazerne in Rheine want we hadden twee adressen gekregen van de monteur bij de MAN garage.
Bij de tweede kazerne konden we het terrein niet eens op volgens de bewaker bij de poort,we moesten eerst een afspraak maken.Zonder ook maar een moment na te denken haal ik de brief van de VEBEG uit mijn zak en vertel dat we even moesten kijken of hier inderdaad een oude MAN 630 op het terrein stond. Wat een officieel logo op een papiertje met telefoonnummers wel kan betekenen. De poort ging voor ons open,een gewapende bewaker bracht ons naar de uithoek van het terrein waar inderdaad TWEE half gesloopte auto's stonden.
Kunnen we niet meteen een afspraak maken met de obergruppenfuhrer?,nee dat kan niet,eerst bellen voor een afspraak.Mogen we dan wel zijn direkte nummer zodat we niet 20 keer worden doorverbonden? Nou dat mag wel,ha,ha, je denkt toch niet dat onze chef op jullie zit te wachten.We geven je echt geen enkele kans.
Ring,ring,Ja mit oberstleutnant Schulze-Steiner,was ein altes auto,ein paar kleine sachen ,ja gut,kommen sie Freitagmittag.
Nou dat was een leuke vrijdagmiddag,grijpen wat je grijpen kunt van twee tot vier.Een bewaker die stiekum een sigaretje rookt en twee knapen die als idioten alle filters de dinamo deurkrukken sloten v-snaren en alles wat los en vast zit in de stromende regen van de auto's afslopen.
Nog even bedanken bij de oberleutnant en vragen of we over een weekje niet de wielen mogen wisselen,want die zijn veel beter dan de onze.Ook dat mocht wel, maar dan moesten we wel met de truck komen om hem te laten zien,hij had er nl.zelf ook nog in gereden.
17-12-99 weer naar Rheine om de wielen te wisselen.
Wat schetst onze verbazing.De obergruppenfuhrer stond al bij de poort op ons te wachten met de mededeling dat ze gisteren de wrakken hadden weggesleept en dat hij niet wist waarheen.
SHIT,SHIT ennogeens SHIT,de hele rit voor niks gemaakt,maar erger nog,daar gingen onze onderdelen.De chef vond het zelf ook wel vervelend en had als troost twee nieuwe remtrommels(die helaas niet pasten) een paar v-snaren een spiegel en wat rubbers voor om de ramen.Al met al een flinke teleurstelling en al balend het terrein weer verlaten.De vorige keer hadden we in Rheine nog een oude kazerne gezien,de DUNLOP kazerne , en daar lagen toen wel een aantal banden. Laten we maar eens gaan kijken.Of het zo moest zijn,er liggenwel honderd banden en precies 7 wielen,1100/20 met MAN 10gats velg.
Een klein noodgebouw in de buurt had een beetje licht en daar ben ik dan maar eens gaan kijken.Binnen zit een man te slapen met zijn hoofd op het buro...HALLO, schrik,Wir kommen von Herr obergruppenfuhrer Schulze-Steiner um hier 7 Reifen ab zu holen fur unser truck. Nog half in slaap loopt de man mee naar buiten ziet de truck ziet de bijpassende wielen liggen en zegt;oke,om vervolgens waarschijnlijk weer lekker binnen verder te slapen.
Onze dag kon niet meer kapot en in triomfstemming rijden we terug naar nederland.Ineens valt mijn oog op een groot MAN-logo.Frank,stop,een MAN garage.Wat moeten we daar nu? Ach je weet maar nooit Frank,kom draai hem eens even het erf op.
Nog nauwelijks op het erf en de eerste monteurs komen al kijken wat dat nu weer voor mooie bak is.
'verkopen jullie nog onderdelen voor zo'n typ?'
'Vraag maar eens aan de magazijnmeester'
De magazijnmeester had twee hele dikke boeken met alle onderdelen die er bestonden bij de 630 L2a en met een vriendelijke glimlach zaten we even later weer in de auto,met de boeken op m'n schoot.
7 Jan.2000
De 7 wielen uit Rheine achter in de bak en dit keer met Jan ,op naar Commerce in Nieuwendiep om ze in te ruilen tegen 1400/20 wielen.(f750, piek verdiend)Meteen een standkachel meegenomen ter vervanging van de benzine kachels die er orgineel onderhingen.
Ondertussen begon zo langzaam maar zeker ook een beetje een plan te ontstaan voor de route.We hebben als streefdatum 1 April genomen,dat leek ons wel leuk. Eerst wilden we de zuidelijke route via Roemenie,Bulgarije,Turkije,Iran,China,Mongolie,Rusland en dan terug.Later werd het Polen,Ukraine,Rusland,Mongolie,Kazachstan,Uzbekistan,Kirgistan,Turkmenistan,Iran Turkije en dan terug naar huis. Dat is nu nog steeds het plan.
China is intussen van het plan verwijderd,want dat bleek toch te moeilijk,en vooral te duur.
Informatie is niet altijd even gemakkelijk te krijgen en wat ik van reisburo's te pakken kon krijgen was eigenlijk alleen maar leuk,maar niet wat ik zocht.'Kijk dan eens op internet Andre,daar vind je echt vanalles. Laat Benno nou een computer hebben en internet,dus meteen maar een cursus internet om daar mee om te kunnen gaan.Globel Travel Information (www.motormaniacs.nl) was zo ongeveer het eerste wat ik vond.Lid worden en hun info ontvangen.
Blijkt er ene Willem met zijn truck zo ongeveer dezelfde trip te maken en is op de terugweg.Adres vragen bij de GTI club en op het moment dat Willem even terug is in Nederland,snel een bezoekje in Zeeland en zijn auto bekijken en een paar schitterende pilotenkaarten van de hele route van hem overgenomen.Hij ging toch naar Afrika en had ze niet meer nodig. Hij stuurde zijn riesverslagen naar GTI en zijn foto's naar ene Sander op de Universiteit Twente.
(http://deschacht.student.utwente.nl/~dzc/truck_adventure/)
Natuurlijk ook kontakt opgenomen met Sander en gevraagd of hij zoiets voor ons ook kan regelen,en ja hoor.
Via 'Motormaniacs', of rechtstreeks naar http://drive.to/mongolie zitten jullie nu mijn verhaal te lezen.
Andre Amsterdam is toch koerier en die krijgt de taak zich bezig te gaan houden met visa en uitnodigingen.Via Willem kregen we een adres van Trans-Sputnik in Duiven en daar heeft ons de heer Vassiliev geholpen met de uitnodigingen en de visa.
Verder was het leuk om de grote Mongolie tentoonstelling in de nieuwe kerk in Amsterdam te bezoeken,de vakantiebeurs en dia voorstellingen over verschillende landen bij te wonen.

Verder met de truck.
De grotere wielen pasten er zo maar onder,en de topsnelheid ging van 67 naar 93.Als je nu 80 rijdt zoeft hij over de weg. Bijkomend voordeel was dat we nu enkele wielen hadden achter inplaats van dubbel-lucht,en we konden de wielbakken met zo'n 30cm. versmallen. Dat leverde in de koffer mooi wat extra ruimte op om te leven.
De koffer 2,23 bij 4,50m was nu helemaal leeg,de banken waren verwijderd en alleen de standkachel is op zijn plaats gezet.
Schetsjes werden gemaakt over de indeling,maar Frank had in zijn hoofd de hele bak al ingericht en het was toch min of meer zijn auto en zijn werk , dus veel viel er niet te overleggen,(waar Andre en Andre niet echt mee zaten)
Eerst een extra tank er onder van 225 liter want de 110 l. eigen tank stelt niets voor bij 1 op 4.Volgens Willem zou zo'n 600 l.geen luxe zijn.Frank besteld bij een vried nog een tank van 223 bij 70 bij 30 voor in de koffer.Dat moet wel genoeg zijn.In Februari begint de jacht op matrassen 3 stuks 2 bij 80 gratis gekregen van Casper Cramer C&C Slaaptotaal in OLdenzaal omdat wij zijn droom werkelijkheid maken en hij op die manier toch ook een beetje bij ons is,bedanktCasper.
Zo ook de brandblussers van VELCO branbeveiliging bv in Oldenzaal omdat Robbert ons graag heel terug ziet komen,bedankt Robbert.Dan mijn broer Rudie die de buizen voor het imperiaal heeft gebogen,en Pieter Nieuwenhuis die direkt bereid was om alle medische zaken voor ons uit te zoeken en een pakket samen te stellen met medicijnen,spuiten,verband en alles wat er nog bij komt.Bedankt Pieter van apotheek Niewenhuis in Oldenzaal.
Bij de houthandel Buunk in Oldenzaal kregen we een fixe korting op het hout. Alle hout werd ruw gekocht want frank houd van zelf alles schaven en op maat maken!!
De meubelmaker in hem komt helemaal los.Ik help zo goed en kwaad als het gaat,en intussen is het dan al maart.Frank,Andre en Andre zijn nu hele dagen vrij en Frank en ik staan hele dagen nu bij Wassink in Breklenkamp, omdat daar alle machines staan die Frank van zijn vader heeft evergenomen.Er word weer geschuurd,gezaagd,gevreest ,gelakt,geplamuurd en alles wat je nog meer kunt doen met hout. Eerst een paar grote bagagebakken voor op het dak,en dan de bedden,de kastjes,het aanrecht etc.etc.
De grote jacht gaat verder,ik versier een grote luifel en monteer een rail aan de zijkant van de truck,lekker voor een beetje schaduw dacht ik zo.Gasflessen en gasstel,benzinebranders,kopjes ,bordjes,bestek etc.worden versierd.Info over koelkastje,waterfilters,pomp,gordijnen,horregaas.
Ook om niet te verdwalen een spoedcursus kaartlezen en bijna verdronken in de folders over GPS,iridium telefoons,fax,laptop en nog veel meer.(Alleen de GPS Garmin12 is aangeschaft)
Een klein wereldontvangertje gekocht en woordenboeken.
Voor onder de tank hebben we de rubberflappen van de ABTB in Denekamp voor de achteringang voor vrachtwagens weggehaald. Het gebouw word volgend jaar gesloopt en staat al leeg.
E-mails worden verstuurd naar de ned.ambassade in Moskou en Almaty,Wij komen er aan.Ze vragen copien van pas,visa,uitnodigingen,kenteken ,reisverzekering.Wat is een computer toch een mooi ding kom ik achter en drie weken voor vertrek staat er een bij mij thuis(bedanktErna)en zit ik dit verhaal te tikken.
Internet is er nog niet,maar komt vast nog wel.

Uit alles wat geadviseerd werd door de Travel Health Clinic in Hengelo, hebben we gekozen voor DTP, Buiktyphus en hep.a en b, wel de Havrix en Engerix, want dan ben je er weer voor een paar jaar van af. Rabies, TBC en cholera hebben we niet gedaan.

André Boudrie, 15 maart 2000