Introductie

Oktober 2001

We gaan weer!!!!
Maar we zitten nu nog steeds in Kruiningen. Na een aantal maanden hier is het vertrek weer heel dichtbij. Afgelopen maanden hier in Nederland zijn we doorgegaan met vakantie houden. Rustig aan gewerkt aan het nieuwe vertrek, er was genoeg te doen. We hebben ons klaargemaakt voor de volgende reis; naar Pier en Jaquelien in Tanzania. Dit wordt een langere reis dan de vorige. We hoeven niet meer terug te komen voor ons werk omdat we alletwee werkeloos (eigen keuze) zijn en leven van de liefde!? Voor Max en JP, de katten, wordt gezorgd door Leonard, een vriend die in het huis komt. We zijn vrij om te gaan en te blijven.
We kijken ernaar uit om zonniger oorden op te zoeken, om te vissen en te zwemmen in de Atlantische Oceaan.
Om te genieten van alles wat er om ons heen gebeurt of juist niet gebeurt. Weg uit het drukke en hectische Kruiningen!!!
Wat hebben we zoal gedaan? Allereerst de vrachtwagen opgeknapt. Tijdens de reis waren een aantal dingen kapotgegaan zoals de beruchte watertank, de webasto (gemaakt door Pieter Wilmink uit Dinteloord) en een raam dat niet tegen een stevige boom kon. Ook nog een nieuwe voorruit die het toch nog heeft uitgehouden vanaf Dakhla (opgemeten door Wim; 7 meter scheur). Daarnaast wilden we nu wat veranderingen van binnen en van buiten: een hydrolische lier gesponsord door Linse BV uit Wijk bij Duurstede (het eronder bouwen van de lier was niet mogelijk zonder de fantastische medewerking van firma Booi uit Bruinisse); te lange kastdeuren (die krombuigen en uit de rails vallen op het uitstekende wegdek in West-Afrika waardoor de hele inhoud in de container ligt) die gehalveerd moesten worden; een aggregaat (nemen we dan toch nog de magnetron mee?); ruimte voor nog eens twee reservebanden (geregeld door Peter Hanekamp) en een grote kist onder de wagen (ook gemaakt door eerder genoemde firma Booi uit Bruinisse) waar de accu's in komen en de spullen voor het buitenzitten. Op de cabine hebben we zes mooie aluminium kisten staan, in dezelfde kleur gespoten als de truck.
Zonder sponsoring van Boogerts in Leiden en Stralerij/spuiterij Kamps in Goes waren ze twee keer zo duur geweest.
Naast deze werkzaamheden buiten (oh, wat regent het veel) zijn er ook veel administratieve dingen die geregeld moesten worden. Omdat we langer dan 1 jaar weg willen is de reguliere ziektekostenverzekering niet dekkend, we hebben een zgn. globetrotter-verzekering afgesloten bij Oomverzekeringen in Rotterdam. Voor de vrachtwagen hebben we een carnet de passage geregeld bij de ANWB (die schijnt tegenwoordig ook nodig te zijn voor Mauretanie). De belastingaangiften zijn geregeld, maar ook de afspraken voor wie het straks voor ons regelt. De honden zijn voor de inentingen en medicijnen naar de dierenarts geweest. Wij zijn naar de tandarts geweest en hebben foto's laten maken. Via mijn broer Rombout een lijst met recepten, via Herman en Marleen andere medische benodigdheden. Vijfentwintig kilo melkpoeder gehaald. Deze minimum hoeveelheid vervolgens in kleine zakje geseald (hoe wit kan de keuken worden?). Ingeblikt vlees via Slagerij Marlet uit Driebergen. Honderdtwintig kilo hondenvoer en nog een grote hoeveelheid kluifjes.
We wachten nu nog op de visa die we aanvragen via de V&V visumdienst in Breda. Een uitkomst; 1 telefoontje naar de visumdienst, even wat invullen en insturen en zij zorgen voor de visa zodat je zelf niet al die ambassades af hoeft. Het grootste probleem is het visum voor Soedan. Dat is nu reeds 7 weken onderweg, gewacht wordt op bericht uit Karthoem. De visa voor Mauritanië, Mali, Burkina Faso, Niger en Tsjaad zijn ook in behandeling. De laatste berichten zijn dat we ongeveer medio oktober kunnen gaan vertrekken.
Wij wachten af en jullie ook.

Dit stukje is bedoeld als korte intro voor het vervolg van ons reisverslag, maar natuurlijk ook als dank voor iedereen die ons geholpen, bijgestaan en gesteund heeft afgelopen maanden.
And last but not least…….Sander bedankt. Zonder Sander zouden wij ons verhaal met foto's niet op internet kunnen zetten en zouden jullie van informatie verstoken blijven. Sander, die nog meer dan 1 jaar studeren moet, komt volgend jaar een stukje met ons meereizen zodat jullie misschien een live-reisverslag gaan krijgen [Dit kan Sander nog niet bevestigen...].

      Wim en Monique