Weg uit Velddrif! We zijn vorige week vertrokken uit Velddrif, met de buggy en zonder visum. Het verlengen van het visum geeft wat problemen. De tijdsduur, de gegevens die we moeten verstrekken (financiële toestand, ziektekostenverzekering, autopapieren, waarom willen we langer blijven etc.). Dat is nog niet het ergste, er is telefonisch contact geweest tussen een ambtenaar van de immigratiedienst en Alastair. En dat ging niet helemaal goed. De ambtenaar werd wat persoonlijk, “moet jij eens proberen een visum voor Nederland te krijgen”, “met zo’n truck gebruiken ze nogal wat brandstof, en dat kost nogal wat”, “ik kan het ze heel lastig maken…”. Na deze ervaring hebben we besloten af te zien van een verlenging. De oplossing is om de grens over te gaan en weer terug te komen. We gaan naar Durban (want Rombout komt begin februari!) via Lesotho. Lesotho is een klein koninkrijkje dat ingesloten ligt door Zuid Afrika. Qua afstand maakt het niet uit of we de kustroute volgen of dat we via Lesotho rijden. We zullen ons visum voor Zuid Afrika in Lesotho moeten laten verlopen (30 januari) en dan snel weer Zuid Afrika in. Als we terug gaan Zuid Afrika in en het visum is nog geldig, bestaat er de kans dat we geen nieuw visum krijgen. Het wordt een beetje plannen en dan maar hopen dat het allemaal lukt. Anders staat Rombout op het vliegveld van Durban zonder dat het rode kleed uitgerold is. Na Velddrif vertrekken we naar Kaapstad. We staan weer dichtbij de Waterfront, op dezelfde plek als voorafgaande keren. Het is een prima plek om te overnachten in Kaapstad. Naast een lodge kun je er ook kamperen, dus overlanders richting Kaapstad dit is het adres: Student Lodge in Portswoodroad. Het ligt tegenover het Breakwater Lodge op het voormalige ziekenhuisterrein. En de afstand naar de waterfront is 500 meter… Voor ons kostte het 250 Rand per week om er te staan.
In Kaapstad hebben we het gehoorapparaat voor Wim opgehaald. Dat is even wennen, veel nieuwe geluiden. Hij moet oefenen en wennen aan het apparaat en ik moet ook leren om weer wat zachter te praten. Het is niet zo’n nieuwerwets ding dat helemaal in het oor gaat, het is nog een overbekende achter het oor. Ach, we zijn al 2 jaar getrouwd en ook bijna 40, who cares? In Kaapstad ruilen we nog de Engelse boeken bij een boekenshop. De Nederlandse boeken bieden we aan aan het Nederlandse consulaat. Die mogen dat niet aannemen (oh, integer!) maar verwijzen ons naar het Huis der Nederlanden. Ze komen de boeken ophalen en in ruil krijgen we twee oude Elseviers……..
Vanuit Kaapstad vertrekken we naar Swellendam. Een oud plaatsje, de derde vestiging van de Nederlanders na Kaapstad en Stellenbosch. Een rustig, plezierig stadje, omringd door bergen. Redelijk veel groen en oude eikenbomen. Oude huizen met mooie veranda’s. Het museum is de moeite waard, gebruiksvoorwerpen van vorige generaties. Het leuke is dat je overal bij kunt. Er staat weinig of niets achter vitrines, je kunt tussen de meubels doorlopen (niet afgeschermd door een koord) en veel aanraken. In Nederland zou volgens mij binnen twee dagen de helft van de stukken gejat zijn. Vriendelijke mensen die het enthousiasme hebben om wat te vertellen. Het is, omdat het niet aan de kust ligt, wel een stukje warmer op de dag terwijl het ’s nachts koeler is. We verblijven twee nachten bij de Backpackers Lodge waar we op een hobbelig maar lekker stuk gras kunnen staan.
Na Swellendam gaan we weer naar de kust. Mosselbaai is de volgende stop. We stoppen er inderdaad maar rijden ook weer snel door. Het is hier aan de kust nog steeds druk, de schoolvakanties zijn nog niet afgelopen. De drie campings in Mosselbaai laten geen honden toe, dus we moeten wel verder. Ook schrikken we van de drukte die er nog is. In Hartenbos, net iets verder aan de kust, mogen we op een camping staan. Het is niet veel soeps, niet bij het strand en veel lawaai van de weg en een trein. Maar we zijn al blij dat we wat hebben. De volgende dag snel weer door. Naar Oudtshoorn, de struisvogelregio van Zuid Afrika. Het ligt ook weer van de kust af, we rijden na een bergformatie de Kleine Karoo in. Dit gebied is heuvelachtig en kaal. We vinden in Oudtshoorn een rustige camping met schaduw (dat heb je wel nodig want het is heeeeeeeel warm hier, meer dan 35 graden!), gras en een zwembad. Na de afschuwelijke ervaring met al die toeristen aan de kust blijven we hier maar even hangen. Vandaag de derde dag hier en morgen willen we weer gaan rijden. Gisteren zijn we naar Cango Crocodile en Cheetah range geweest. Veel krokodillen. Het leukste waren natuurlijk de katachtigen. De cheetahs hier kun je aaien en dat hebben we gedaan. Na de leeuwen in Gweru, Zimbabwe zijn het nu de cheetahs. De dieren zijn slank, rank en hebben prachtige lijnen bij de ogen. De vacht is niet zo zacht, de kleintjes hebben nog veel donshaartjes alhoewel die niet als dons aanvoelen, meer een ruige borstel. Naast cheetahs hebben ze ook andere katachtigen; witte Bengaalse tijgers, poema’s, wilde honden, leeuwen en jaguars. Vooral die laatste maken indruk op me; grote, gespierde dieren met een prachtig vel. Helaas kunnen we deze niet aaien, ze zijn levensgevaarlijk!
Nou, vandaag nog maar een dagje Oudtshoorn. Internetten, museum, boodschappen en genieten van de schaduw en het zwembad. En daarna richting Port Elizabeth.
Veel kusjes en liefs, Wim, Monique en Brown.XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX