Rombout is weer terug naar Nederland! Na twee weken Zuid Afrika is het voor hem weer voorbij. Goh, wat gaat dat snel. Zo is hij er en zo is hij weer weg!
We waren gebleven op het punt dat we Rombout op gehaald hebben vanaf het vliegveld te Durban. Daar maken we kennis met Ricky die als wegsleepdienst werkt op het vliegveldterrein. Hij heeft twee banden van ons in opslag, welke Pier indertijd afgeleverd heeft. Het is Ricky die ons een plek wijst voor de truck en ons vervolgens in de sleepwagen mee neemt naar het luchthavengebouw.
Spannend! Komt Rombout op tijd? Valt hij niet gelijk neer van de kleffe hitte? Zal de kaas meegekomen zijn? Is hij veranderd? Hij komt op tijd, heeft alles mee en is niet veranderd! Oh, wat is dat vreemd om elkaar weer te zien. Het lijkt alsof ik hem gisteren nog gezien heb terwijl het toch al 16 maanden geleden is.
We rijden eerst een stukje verder naar het zuiden van Durban en vinden op ongeveer 35 kilometer een camping direct aan zee, in Scottburgh. Het weer werkt niet echt mee, het is de hoge luchtvochtigheid die het klef en zweterig maakt. We blijven twee nachten (even acclimatiseren) en gaan dan onderweg. Rombout vindt de warmte gelukkig niet zo erg en is vooral gecharmeerd van de zon. Helaas, iets te weinig zonnebrand en iets te felle zon. Rode voetjes……….
We vertrekken naar het noorden ondanks dat het daar volgens zeggen nog kleffer en warmer zal zijn dan hier. Rombout wil graag wat wilde beesten zien en daarvoor moeten we naar het noorden. Langs de kust en Durban naar Tugela Mouth, gelegen aan de zee waar we zoeken naar de haaien. Helaas niets te zien. Wel een lekker zwembad en een poolbiljart. We maken potjie pot (heksenketel met vanalles er in) en een braai (bbq), echt Zuid Afrikaans.
Sinds Durban hebben we de buggy te koop staan. Het is toch niet handig om het ding sleeptouw mee te nemen. We zien de buggy niet tijdens het rijden want dan is hij helemaal verstopt achter de truck. Tijdens de rit door Lesotho heeft de buggy ook aardig wat opdonders gehad op de slechte wegen; er rammelt van alles. En dan hebben we het ook nog niet over al die keren dat we de buggy los moesten koppelen omdat we anders de draai niet konden maken. Nee, het idee was aardig maar uiteindelijk is het een misser. Het lukt ons om de buggy vrij snel te verkopen. Gelukkig, daar zijn we vanaf! Het rijdt gelijk veel fijner en als we onderweg even boodschappen doen hoeven we niet eerst de buggy af te koppelen voordat ik in de container kan om de boodschappen op te bergen!
Zonder buggy rijden we verder naar het noorden. Het gaat redelijk in de cabine; samen met Brown zit ik in de hondenbak. Alle twee een beetje plek inleveren maar we hebben prima uitzicht. Het is alleen heet. En het is eigenlijk niet de hitte, het is de luchtvochtigheid die ervoor zorgt dat je constant zweet, plakt en klam bent. Het vermoeit je, het is slopend. ’s Nachts koelt het bijna niet af, je gaat plakkerig in bed en komt er net zo klam weer uit. Getver. Verkeerde plaats en verkeerde tijd uitgekozen. Dus, reizigers niet naar de oostkust in de maanden januari, februari en maart.
We rijden naar St. Lucia. Ten noorden van St. Lucia (waar vorig najaar een Italiaans schip voor de kust op een zandbank gelopen is en een natuurramp veroorzaakt heeft) ligt een groot natuurgebied. Het ligt aan de kust, dus is er zee, strand, moeras, rivier en de daar bij behorende dieren. Alleen gaan wij er niet heen, we gaan wel een boottochtje maken op de rivier. Onder het genot van een drankje varen we ongeveer 2 uur en zien nijlpaarden, krokodillen, reigers en roofvogels. We zien de lucht betrekken en ’s avonds valt de regen met bakken uit de lucht. Rombout heeft geluk; hij ligt niet in het tentje maar slaapt in een appartement. Als we ’s morgens om 05.00 uur in een busje stappen is het schemerig en regent het nog steeds. We rijden naar het Hluhluwe Umfolozi park, in een privé-busje met chauffeur en airco. In tegenstelling tot eerdere dagen heb ik het zelfs even koud. Als we na 3 kwartier rijden bij het park aankomen is het gestopt met regenen en is het licht. We zien geen mooie zonsopgang want het is nog steeds bewolkt. Dan dieren kijken. We zien vrij snel een witte neushoorn op 20 meter afstand. Volgens de gids/chauffeur hoeven we er geen foto van te maken want we zullen er nog veel meer zien en van veel dichterbij. Helaas niet vandaag. We zien wel de poelen waar de neushoorns normaal poedelen, rijden er bijna in, maar geen neushoorn te bekennen. Misschien heeft het te maken met de regenval van afgelopen nacht, we hebben gewoon pech. Wat zien we wel goed; giraffe, wildebeest (gnoe), zebra, kameleon, antilope, buffels, een jong wrattenzwijntje en kudu. In dit park komt de big five (olifant, buffel, neushoorn, leeuw en luipaard) voor. Rombout heeft pech vandaag, weinig neushoorns, geen olifanten of een leeuw, laat staan een luipaard. Maar toch is er wat wild gescoord in de 7 uur dat we door het park gereden worden. De dag blijft somber en lekker fris.
Brown hebben we in de container achtergelaten en de sleutel aan de buurvrouw van Rombout (van het appartement) gegeven. Het is de eerste keer dat we zoiets gedaan hebben. Het is ons goed bevallen (geen gestress over de tijd dat we al weg zijn want het duurt altijd langer) en het lijkt Brown ook goed te zijn bevallen. Er kan bijna geen groet meer af, ze is helemaal afgepeigerd. Ze heeft aan het strand gespeeld en is moe, heel moe.
De volgende ochtend vertrekken we in een stralend zonnetje naar het binnenland. Eerst een stukje terug langs de kust en dan landinwaarts. We rijden tot Greytown waar we een mooie gemeentecamping vinden aan een meertje. ’s Avonds krijgen we het koud. Na het douchen komen de sokken, lange broeken en truien te voorschijn. Een kampvuurtje met Amarula behoeden ons voor onderkoeling.
De omgeving hier is bergachtig met bosbouw. Groen dus en afwisselend. We blijven niet nog een nacht in Greytown maar rijden verder richting het Drakensgebergte dat tegen de oostgrens van Lesotho aanligt. We komen niet echt het Drakensgebergte in , de routes leiden nergens toe (je moet dus altijd dezelfde weg terug) en het lijken allemaal gravelwegen. Dit is niet hetgeen wat we willen met onze toeristische trip met Rombout.
We komen tot Underberg, een aardig stukje rijden maar hier is in ieder geval leuke overnachtingsgelegenheid. Waar we in eerste instantie willen gaan staan is niemand aanwezig en we rijden een stukje verder naar een camping. Die zijn hier niet veel, het zijn veelal lodges, Bed en Breakfast en hotels. De camping is prima, bergen, bomen, gras, potjie pot, kampvuur, Amarula en stilte.
De volgende dag naar Khotso Horse Trails in Underberg want we willen te paard de bergen in. Rombout heeft weer geluk; hij kan in de enorme houten lodge slapen en een van de 24 bedden kiezen………. Het weer is prima, maar in de middag zien we de zwarte wolken aankomen vanuit Lesotho en even later is er donder en bliksem.’s Nachts lekker koel.
De volgende ochtend paardrijden. Privé, met twee begeleiders. Voor Rombout de eerste keer op een paard…… Het is voor een beginneling niet zo gemakkelijk als het lijkt. Het is rijden in de bergen, dus geen mooie manege-bak. De paarden zijn wel geschikt voor dit terrein; afdalen, stijgen, keien en stenen op het pad, korte bochten enz.
Als er tot een spontane galop overgegaan wordt horen Wim en ik achter ons angstaanjagend geschreeuw. Ik hoor Rombout ook nog roepen dat hij uit de stijgbeugels is. Het gaat allemaal nog goed en we gaan weer stapvoets rijden. En zo rijden we rustig aan door het prachtige berglandschap. Het gaat lang duren; Brown zit in de container en het lijkt erop dat we nog niet terug gaan. Ik besluit om met een gids terug te rijden terwijl Wim en Rombout door gaan naar de waterval. Na enige instructies van Wim rijdt Rombout ook nog in draf en zelfs galop. De waterval brengt verkoeling voor de jongens terwijl ik ondertussen naar Brown rijdt. Af en toe in galop maar mijn gids rijdt pas sinds 3 maanden paard en kan zijn paard niet goed in bedwang houden en wil dus de galop zoveel mogelijk vermijden.
Voor de jongens is er in de lodge een poolbiljart en deze dagen oefenen ze veel. We zien Rombout ’s morgens vroeg al over de tafel hangen.
Een andere activiteit hier is “tubing”. Dat is in een grote rubberen binnenband liggen en dan met de stroom het riviertje afgaan. Geen white water rafting, maar toch ook leuk en ontspannend om te doen.
Na 3 dagen in de bergen gaan we terug naar de kust. We rijden door prachtig berglandschap met nog meer bosbouw. Aan de kust gaan we ongeveer 40 kilometer ten zuiden van het vliegveld staan. Nabij het strand, maar Rombout en ik vinden een zwembad toch leuker. Nog even bij kleuren voordat hij terug naar Nederland gaat. En ook knipt hij nog even mijn haar, goed modelletje Rom, kom over 6 weken maar weer terug!
Maandagochtend inpakken, wassen, nog even zwemmen en boodschappen doen. Rombout kan echt niets meer meenemen; alles moet in de handbagage en met die flessen wijn zit het goed vol.
We zetten hem ruim op tijd af op het vliegveld waar Ricky weer als taxi fungeert. Nog even wat eten waarbij Rombout alweer gaat wennen aan Nederland; een Heineken biertje. Dan nemen we afscheid. Wat mij betreft dan ook maar zo snel mogelijk; afscheid nemen is nooit leuk. Met een leeg gevoel rijden we weg vanaf het vliegveld. Dag Rom!
Dan naar Amanzimtoti, een plaats gelegen ten zuiden van Durban. We hebben via via het adres gekregen van een garage die wat zou kunnen doen aan de vrachtwagen. Er moet even wat gebeuren; turbo nakijken, schokbrekers achter, kleppen stellen, olie verversen, band plakken enz. Tijdens het rijden in de bergen in Lesotho is de voetrem gaan fluiten, dat is niet helemaal goed. Ook heeft de truck wat aan kracht verloren lijkt het. En Wim hoort geluidjes die er niet waren.
Kenny is de man die het allemaal gaat doen. We mogen op het terrein bij de werkplaats staan. Op asfalt (met regen vreselijk olie-achtig) en met een grote boom boven ons. Helaas is de weg waaraan het ligt een snelheidsbaan, zit er tegenover een knalpijpenwinkel (iedereen die hier rijdt lijkt er eentje nodig te hebben) en een disco. Maar, er is ook een klein winkelcentrum en het strand is op loopafstand.
Kenny is een goede mechanicien die verstand heeft van en gevoel heeft voor wagens. Problemen met auto/truck in Zuid Afrika? Ga naar Kenny’s Motor Repairs in Amanzimtoti!
Uiteindelijk staan we 4 dagen bij de werkplaats en is er aardig wat gedaan. Niet alles natuurlijk maar wel veel. We besluiten om toch te gaan rijden en dan later nog eens terug te komen als we richting Mozambique gaan. Nu eerst naar het zuiden rijden, de kust volgen welke we op weg naar Lesotho gemist hebben. De eerste stop is in Scottburgh, waar we met Rombout ook gestaan hebben.
Na bijna drie weken zijn we weer echt samen en genieten enorm. Rust in de tent, weer veel lezen en het verslag bij werken. Alice, bedankt voor je brief en foto’s, Ted voor het CD’tje met foto’s, Lia foto’s (gelukkig ook eentje van jezelf!) en brief, Annet foto’s en Yvonne foto’s en brief. Reacties volgen.
Het weer is hier nog hetzelfde, maar we gaan naar het zuiden en daar moet het beter zijn, zeggen ze. Oja, wat er nu toch met Brown aan de hand is?! Ze is (schijn)zwanger! Negen jaar is ze al. Nog nooit zwanger geweest, nog nooit gedekt (voor zover wij weten, maar hier weet je het nooit). Ze gedraagt zich anders en geeft melk! Oei, afwachten even en maar hopen op de schijn. Jullie horen het als eerste!
Veel liefs en kleffe zoenen vanuit Zuid Afrika! XXXX Wim, Monique en Brown.