Hoi, hoi. Hier zijn we weer. Alles goed. We waren gebleven bij Brown die melk gaf……….
Nou, we zijn naar een dierenarts geweest in Port Shepstone en volgens hem is ze niet zwanger. Helaas geen zekerheid want er was geen scanner, daarvoor moeten we terug naar Durban! Ze heeft een injectie gekregen die de aanmaak van melk stopzet en we hebben weer duur spul gekocht tegen vlooien en teken. (Frontline). Nu, meer dan twee weken later, geeft ze geen melk meer, is weer in een betere conditie en doet eigenlijk weer gewoon zoals ze zou moeten doen. Dus, geen puppies (gelukkig!)
Afgelopen weken zijn we langs de oostkust van Zuid Afrika verder naar het zuiden gereden. Veel strand en zon, alhoewel er ook dagen met bewolking geweest is. En onweer en bliksem.
De goede en mooie plekken waar we gestaan hebben: Port Edward, Port St. Johns, Nahoon (East London), Kidd’s Beach, Port Alfred (Wim geïnterviewd voor een plaatselijk krantje, met foto’s!) en nu Jeffrey’s Bay.
Het stuk tussen Port Edward en Nahoon ligt in de Transkei. Dit gebied in Zuid Afrika is achtergebleven bij de rest van het land. Het is onwerkelijk, voor ons is het net of we terug zijn in Kenia of Tanzania. Er zijn in verhouding minder wegen dan elders in het land en de wegen die we berijden zijn niet in goede toestand. Zelfs stukken doorgaande weg die niet geasfalteerd zijn. We zien overal in de heuvels weer achthoekige hutjes en huisjes. Heel armoedig allemaal en het bevestigt een beetje het vooroordeel; van onderhoud hebben ze hier nog nooit gehoord, iets bouwen en als het (bijna) instort dan wordt er iets nieuws naast gebouwd. In de plaatsen die we doorkomen zien we op de hoofdstraat, is ook gelijk de doorgaande weg, weer allemaal mensen. Tientallen die op de stoep zitten en wat te koop hebben, en allemaal hetzelfde. In het ene dorp zijn het tomaten en bananen, in het volgende ananas en eieren. En ook rotzooi overal, plastic, karton, afval. Nee, van opruimen lijken ze nog niet gehoord te hebben. We zien onderweg in de heuvels ook autowrakken liggen. En die zijn daar niet terecht gekomen na een ongeluk want daarvoor liggen ze te ver van de weg af. Ook geen autokerkhof, nee, tientallen autowrakken verspreid over kilometers. En je wordt moedeloos van dit beeld; het lijkt alsof ze zelf niets doen om hun leefomstandigheden, hun leefomgeving te verbeteren. Overal kleine vierkante meters grond met twintig graanstengels erop. Herders met 1 koe en drie schapen. Allemaal heel kleinschalig, ieder voor zich?? Niet zoeken naar vooruitgang?
En dan horen we tegelijkertijd een oproep op de Nederlandse radio dat Afrika honger lijdt. Nou, dan zakt mijn broek af. Natuurlijk lijden er mensen honger en zijn er onschuldige slachtoffers. Maar we moeten kijken waar de oorzaak van dat leed ligt in plaats van weer een zak met geld te sturen. Wat we gezien hebben in Afrika is dat er teveel mensen een afwachtende houding hebben. Ze leven van dag op dag. Verdienen ze vandaag wat extra, dan geven ze vandaag ook wat extra uit (bij de drankenwinkel). Ze investeren niet in de toekomst, in de kinderen. We hebben zoveel mensen, vooral mannen, in de productieve levensjaren zien hangen, zitten en slenteren. Terwijl er misschien best wat te doen was. Maar het is gemakkelijk om af te wachten….die zak met geld komt wel weer.
En dan is er ook nog de regering in bepaalde landen. Zoals Zimbabwe, een voortvarend land, wat nu door Mugabe in de afgrond terecht komt. En daar doen we niets aan, nee we gaan lekker nog een potje cricket spelen en doen of er niets aan de hand is. En vervolgens die zak met geld weer…
Niet te vergeten zijn de hulpverleners zelf. We zien ze rondrijden in de allernieuwste en allerduurste Toyota Landcruisers met alles erop en eraan. En als ze niet rijden zien we ze geparkeerd staan voor de duurste hotels in de omgeving. En alle auto’s glimmen nog en lijken nog geen meter dirt road gezien te hebben. Nou, die dure auto’s en dure hotels worden betaald van die zak met geld…..
Wie er nog wil geven moet het vooral doen. Wij doen het niet meer. Misschien aan kleine, zinnige, particuliere of kerkelijke projecten waar mensen met gevoel en gezond verstand bij betrokken zijn.

Nou, dat moest ik even kwijt. Oja, ik heb cricket genoemd. Wisten jullie dat Nederland een cricketteam heeft en dat het team meegedaan in het toernooi om de wereldbeker? Het wordt gehouden in verschillende landen in Afrika. Nou, wij lazen het hier in een krant. Zelfs de Nederlandse wereldomroep schonk er geen aandacht aan (wel de opstelling op zondag van welke willekeurige Nederlandse voetbalclub dan ook). Schande!! Ik hoop dat jullie in Nederland wel wat gezien en gehoord hebben want we moeten (voor wat betreft het spel) trots zijn op het team volgens de kenners hier in Zuid Afrika. Alleen jammer dat ze in Zimbabwe gespeeld hebben.

Zondag 9 maart 2003

Vandaag weer een zonnige maar helaas erg winderige dag aan het strand. Uiteindelijk hebben we de truck verplaatst omdat we teveel in de wind stonden. En dan echt wind; de truck werd gezandstraald! Weer lekker gelezen en een beetje genikst! Een soort vakantie tijdens de reis. De kust hier is prachtig; mooie stranden met rotsen en zand. Groene duinen en campings op mooie plekken.
Morgen willen we op zoek gaan naar een internetcafé (moeten er vier zijn in Jeffrey’s Bay), boodschappen doen en dan zien we het wel weer. Het zal een beetje aan het weer liggen; als het mooi en niet te winderig weer wordt zullen we terugkomen op deze camping, anders reizen we verder naar het westen en zal de volgende stop ergens in het Tsitsikammapark zijn.
Alles goed hier, geen reden tot klagen.
We hebben begrepen dat vanuit Nederland goedkoop gebeld kan worden naar ons gsm-nummer hier in Zuid Afrika via Tele-Dump?!?!?! Misschien wel wat voor doen, maar het was echt heeeel goedkoop. Sms’jes versturen kan natuurlijk altijd.
Er zijn geen foto’s om mee te sturen. We willen jullie niet teveel zon en strand laten zien….
Veel liefs en zonnige groeten XXXXX Wim, Monique en Brown.